ΚΠΕΕ ΚΠΕΕ
Οργάνωση των εξουσιών & αναθεώρηση του Συντάγματος: 20 σημεία για διάλογο


Α. Το πλαίσιο της συζήτησης
Β. Προτάσεις (και αντίλογος)
  1. Προκαθορισμένη κυβερνητική/κοινοβουλευτική θητεία;
  2. Εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας;
  3. Πενταετής κοινοβουλευτική περίοδος;
  4. Πρόωρες εκλογές για το υπόλοιπο της κοινοβουλευτικής περιόδου;
  5. Διάλυση της Βουλής λόγω αδυναμίας εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας;
  6. Εκλογικό σύστημα
  7. Αριθμός βουλευτών
  8. Θέσπιση δύο θητειών κατ’ ανώτατο όριο για κάθε αιρετό αξίωμα
  9. Απόλυτο ασυμβίβαστο μεταξύ υπουργικών και βουλευτικών καθηκόντων;
  10. Μέγεθος κυβερνήσεων
  1. Νομοθετική πρωτοβουλία
  2. Συνταγματικό Δικαστήριο
  3. Ευθύνη υπουργών, βουλευτική ασυλία
  4. Προεδρικές εξουσίες
  5. Προεδρικό σύστημα στην Ελλάδα;
  6. Δεύτερο νομοθετικό σώμα (Γερουσία);
  7. Δικαστική εξουσία
  8. Ελεγκτικό Συνέδριο
  9. Ανεξάρτητες αρχές
  10. Δημόσια οικονομικά
Β-2. Εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας;

Έχει προταθεί, κατά το γερμανικό πρότυπο, η πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης (άρθρο 34, παρ. 2 του ισχύοντος Συντάγματος) να κατατίθεται παραδεκτώς μόνον εάν περιλαμβάνει πρόταση νέου πρωθυπουργού. Ο στόχος αυτής της ρύθμισης είναι να αποφεύγεται η «σύγκλιση δυσπιστίας» πολιτικά αντιθέτων δυνάμεων και να διασφαλίζεται, επομένως, στο μέτρο του δυνατού, η συνέχεια στη δημόσια ζωή εκεί όπου δεν υπάρχουν εναλλακτικές κυβερνητικές λύσεις.

Η αντίθετη άποψη τονίζει ότι η απλή απουσία κοινοβουλευτικής στήριξης αποτελεί επαρκή λόγο, προκειμένου να καθίσταται αναγκαία η πτώση της κυβερνήσεως, διότι το ζητούμενο της πρότασης δυσπιστίας είναι η προσφυγή στις κάλπες και όχι ο σχηματισμός εναλλακτικής κυβερνήσεως από την υφιστάμενη Βουλή. Το επιχείρημα καθίσταται ισχυρότερο, εάν ληφθεί υπ’ όψιν (α) η υπεραντιπροσώπευση του πρώτου σε δύναμη κόμματος στο κοινοβούλιο, λόγω των ελληνικών εκλογικών συστημάτων, και (β) η παράδοση κομματικής πειθαρχίας· οι δύο αυτοί παράγοντες καθιστούν την απώλεια της εμπιστοσύνης του κοινοβουλίου εξαιρετικά δυσχερή - πράγμα που σημαίνει ότι αυτή επέρχεται μόνον όταν η κυβέρνηση βρίσκεται σε ακραία δυσαρμονία με την κοινή γνώμη. Έτσι, κατά την μακρά περίοδο της Μεταπολίτευσης μόνον τρεις φορές κυβερνήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με το φάσμα της απώλειας της δεδηλωμένης (1993, 2009 και 2011). Σε τέτοιες συνθήκες, όμως, θα ήταν αδιανόητο η κυβέρνηση να παραμένει γαντζωμένη στην εξουσία, απλώς και μόνον επειδή το υφιστάμενο κοινοβούλιο -προϊόν άλλων, και μάλιστα παρωχημένων, πολιτικών συνθηκών- δεν μπορεί να δώσει άλλη λύση: ο λαός μπορεί! Ούτε ισχύει ότι η πτώση της κυβέρνησης κατά τα προεκτεθέντα αποτελεί για την οικονομία της χώρας πηγή μεγαλύτερης αβεβαιότητας από την άμεση προσφυγή στις κάλπες.

Επίσης, η υποβολή πρότασης δυσπιστίας σε περιπτώσεις όπου δεν απειλείται η δεδηλωμένη έχει κατοχυρωθεί στην συνταγματική μας παράδοση ως μορφή κοινοβουλευτικού ελέγχου, που μάλιστα δεν παρακωλύει υπέρμετρα την ομαλή άσκηση της κυβερνητικής δραστηριότητας, διότι δεν είναι επιτρεπτή παρά μόνον μετά την παρέλευση εξαμήνου από την προηγούμενη επιβεβαίωση της εμπιστοσύνης της Βουλής στην εκάστοτε κυβέρνηση.

* Προσθέστε το σχόλιό σας:
Email:

δεν πρόκειται να δημοσιευτεί

* Όνομα:
This Is CAPTCHA Image 
Αντιγράψτε τον αριθμό * :

Πρέπει να πληκτρολογήσετε τον κωδικό που βρίσκεται στην εικόνα!



* υποχρεωτικά στοιχεία
ο/η viagra έγραψε:
zvhepgh http://yolgsa.com/ ydnakzbo [url=http://eqfbml.com/]ydnakzbo[/url]
Τρίτη, 15 Ιανουαρίου 2013 στις 10:25 πμ
ο/η zyjeqv έγραψε:
pvtyopv
Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2013 στις 9:06 πμ

On Line Ψηφοφορία

think tanks
Πιστεύετε ότι τα "think tanks" πρέπει να ασχολούνται με ζητήματα ιδεολογίας ή εφηρμοσμένης πολιτικής;